+32 (0)89-72 10 13 info@uvocuikhoven.be

Historiek – Archief : tot 1982

In juli 1966 organiseerde KAJ Uikhoven ‘n volleybalwedstrijd tegen gebuur Rekem.  Voor deze gelegenheid zocht men versterking bij Guido Schuermans, Ludo Kortleven, Jos Maesen, Marcel Milissen en de gebroeders Delille. Uikhoven won deze wedstrijd onder een ruime belangstelling met 3-1. Gelegenheidsscheidsrechter Fons Jamaer raadde de spelers aan om verder te trainen en in de provinciale kompetitie te starten. Uvoc Uikhoven was geboren. Na de stichtingsvergadering werd Uvoc (Uikhovense volleybalclub) bij het Belgisch Volleybalverbond aangesloten onder stamnummer 690 met paars-wit als clubkleuren.  Het eerste bestuur werd gevormd door Leon Biesmans (voorzitter), Guido Schuermans (secretaris) en Pierre Daenen (penningmeester). Van Dis Kortleven kregen ze het eerste net en een tweedehandse volleybal terwijl de voorzitter voor de inrichting van het speelveld op de jongensschool zorgde.

Tijdens seizoen 1967-1968 startte de ploeg in derde provinciale afdeling.  Als voorbereiding nam men deel aan een tornooi in Stokkem; Uvoc won het tornooi na overwinningen tegen de kompetitieploegen VC Dilsen, Elvoc Elen en VC Stokkem. Twee achtereenvolgende seizoenen behaalde men een eervolle vijfde plaats.  Tijdens seizoen 1969-1970 werd Uvoc vice-kampioen en mocht, na deelname aan de eindronde in de sporthal van Maasmechelen, promoveren naar tweede provinciaal. Een bekroning voor drie jaar werken onder primitieve omstandigheden. Voor aanvang van seizoen 1970-1971 werd Pierre Daenen de nieuwe voorzitter, Willy Coenegrachts secretaris en Robert Maesen penningmeester.  Gedurende vier achtereenvolgende seizoenen werd een plaats in de middenmoot behaald. Vanaf seizoen 1974-1975 kwam Marc Niesten van nationaler Olaerts Genk als trainer-speler  Onmiddellijk behaalde Uvoc een tweede plaats en in 1975-1976 speelde men reeds kampioen na een uiterst spannend seizoeneinde. Na zes speeldagen in eerste provinciaal stond Uvoc ongeslagen aan de leiding maar behaalde tenslotte nog een eervolle 6e plaats.  Na het tweede verblijfsjaar in de hoogste provinciale afdeling (8e plaats) begon vanaf seizoen 1978-1979 een donkere periode voor de herenploeg. Interne moeilijkheden tussen trainer en spelers waren de oorzaak van een eerste degra­datie.

Na vijf ,jaar belangloos werken nam Marc Niesten afscheid van Uvoc.  Het kleine bestuur stond voor een moeilijke opdracht om deze puinhoop op te ruimen. Jozef Penders en Jan Delille, twee ex-spelers, orgden voor de uitbreiding. Tijdens datzelfde seizoen degradeerde de ploeg voor de tweede maal na een lange en harde degradatiestrijd. Het bestuur kende nog een verdere uitbreiding met Gust Gerets, Raf Feliers en Eric Keulers. Jozef Penders werd voorzitter en Gust Gerets penningmeester.  Tijdens seizoen 1980-1981 was Jos Gouverneur trainer en kwam versterking met Luc Nijs en Johan Jeurissen.  Er ontstond weer een frisse mentaliteit en prettige sfeer met een vijfde plaats als resultaat. Vanaf seizoen 1981-1982 nam Adrie Hendriks de plaats in van Raf Feliers en werden Frans Janssen en Ivo Palmers aan­geworven en drie Uikho­venaren (Bert Haesen, Paul Lyna en Bert Gerets) sloten aan bij de club.

Het tweede seizoen in derde provinciaal werd weer een derde plaats achter Willem II Overpelt en Brovoc Grote Brogel. Nadat de herenploeg in kompetitie startte wilde het bestuur de meisjes van Uikhoven eveneens spelgelegenheid geven en werd een contactvergadering gehouden. De belangstelling was zo groot dat vanaf seizoen 1968-1969 in kompetitie gestart werd. Als verantwoordelijke werd Jeanne Ramakers aangeduid. De beginjaren voor de dames waren moeilijk en telkens eindigde men onderaan in tweede provinciale afdeling.  Tijdens seizoen 1970-1971 zorgde Uvoc echter voor een wapenfeit door titelkandidaat Monsheide Peer met 2-3 op eigen plein te verslaan zodat VC Hechtel nog kampioen werd.

Na seizoen 1972-1973 richtte de Limburgse volleybalbond een derde provinciaal op zodat Uvoc een zevende plaats moest behalen om aan de degradatie te ontsnappen.  De laatste kompetitiewedstrijd, welke hierover besliste, werd door de damesploeg van Uvoc met forfait gewonnen ten nadele van Revoc Rekem.  Wegens een scheidsrechterlijke missing werd een klacht van Rekem aanvaard en de beroepscommissie bevestigde deze uitspraak zodat de damesploeg naar derde provinciaal degradeerde. Na een vierde plaats in 1973-1974 had Uvoc titelambities voor het volgend seizoen.  Met slechts één verloren wedstrijd en een verschil van één set speelde men net geen kampioen maar kon men toch de promotie naar tweede provinciaal vieren.. Drie seizoenen na elkaar werd tot de laatste speeldag gevochten om aan de degradatie te ontsnappen.  Telkens lukte dit ten nadele van VC Molenbeersel (1975-1976), VC Bree (1976-1977) en AnHyp Zutendaal (1977-1978). Ieder seizoeneinde werd gefeest alsof men de titel behaalde.

Vanaf seizoen 1978-1979 diende verplicht in zaal gespeeld en werd Guido Schuermans de nieuwe trainer met als resultaat een vijfde plaats. Seizoen 1979-1980 was voor de damesploeg een beloning van de volgehouden inspanningen. In de Beker van België schakelde men achtereenvolgens Gevoc Gellik (0-3), Radak Geel (3-2) en Kadee Bornem (3-2) uit. Hierdoor diende men in de 1/16e finale tegen VOG Antwerpen te spelen. Deze eerste nationaler was zesmaal kampioen van België en won zesmaal de Beker van België.  Uvoc verloor met 0-3 maar de talrijke supporters en beide ploegen waren uiterst tevreden over het geleverde spel. Tijdens seizoen 1980-1981 moesten de dames liefst 11 van de 22 wedstrijden winnen om aan de degradatie te ontsnappen. Na verschillende overwinningen (onder andere tegen kampioen Roveka Stevoort) mocht Uvoc toch juichen met een achtste plaats.

Seizoen 1981-1982 kondigde zich zeer moeilijk aan wegens inactiviteit van verschillende speelsters maar toch behaalde men met een beperkte kern een derde plaats na Mevoc Bilzen en Terrnolen. Al deze gunstige resultaten gebeurden met een kleine kern van speelsters, allen uit eigen dorp. Van transferten was in die periode nog geen sprake.  Dit alles kon wegens de volledige inspanning van Jeanne Ramakers voor wie niets teveel was als het over “haar” damesploeg ging. Zij is, samen met Gerarda Gerets en Suzanne Sleypen, vanaf het ontstaan van de me1sjesploeg actief.

Na zijn ontslag als voorzitter bleef Pierre Daenen een actief bestuurslid van Uvoc Uikhoven.  Samen met zijn echtgenote Mariette Lyna startten zij met een veteranenploeg dames en heren.. Vanaf seizoen 1981-1982 speelden de heren als B-ploeg in de provinciale kompetitie; de damesploeg speelde enkel vriendschappelijke wedstrijden tegen andere damesploegen. Vermits de toekomst aan de jeugd behoort begon de club vanaf seizoen 1981-1982 eveneens met trainingen voor jeugdspelers. Telkenmale zijn een dertigtal jongeren op de oefenstonden aanwezig zodat men vanaf volgend seizoen met jeugd in kompetitieverband start.

Volgens de brochure, uitgegeven ter gelegenheid van de organisatie van het West-Europees kampioenschap dames voor landenploegen volleybal in 1982